Dag 9: Raar begin in Beijing

Gisteren was een dag van …. Na het lezen van deze blog weet je wat ik bedoel.

De wekker stond vroeg en op ons gemak de tas gepakt, Didi besteld en richting vliegveld. De chauffeur reed als een natte krant. Volgens Jeroen dan, want ik ben weg gedommeld. 

Op vliegveld van Guillin naar check in. Inchecken was gisteren niet gelukt maar we kregen 2 plaatsen naast elkaar en bij het raam. Even wacht tot je tas door de scan is en dan krijg je je paspoort terug. Naar de douane. Jeroen zijn koffer werd er uitgepakt ivm snoertjes dus nog een keer door de scan. Weer werd hij geroepen en moest meekomen. Koffer bleef gewoon staan. Er zat iets in de tas…?

Ik was klaar en ja waar was Jeroen? Die had een border security momentje. Klein kamertje en tas open. Wij hebben altijd een bak van Tupperware in de tas zitten met van alles wat handig kan zijn. Souveniertjes in bewaren die breekbaar zijn of je kan maar een waslijn nodig hebben. En een zakmes. Maar nee dat was niet de boosdoener. De aansteker mocht niet mee. Dus…. Tas op de band en Jeroen weer door de douane. 

De vlucht zelf was onrustig. Niet alleen behoorlijk turbulentie maar de mensen konden ook niet stil zitten. De noodles waren zo zo en na 2,5 uur waren we in Beijing.

Taxi. Duurde even voor we het adres juist hadden maar komt goed lachte hij weg. Als Max Verstappen probeerde hij elke baan uit en dat kwam hem duur te staan.  Na een bocht kon hij aan de kant. Paar woorden uitwisselen met de agent, foto kenteken, pin apparaat en ook bij een boete werkt Alipay.

Wat niet werkt is de esim. Paar tellen verbinding en dan weer niet. Poging 5 en we hadden de taxi duur betaald. Ook wij zijn toeristen.

U voelt het aankomen? Ja duur betaald en ja, we stonden bij het verkeerde hotel. Herken je het hotel dan niet? Nee want de lobby zit op 3 verdieping. Maar de receptie heeft ons top geholpen en als we hun instructies hadden gevolgd waren we denk iets sneller bij het juiste hotel geweest.

Het leek of mijn telefoon wel internet had want de route werd opgepakt. De korte samenvatting is dat we uiteindelijk na vragen de juiste kant op lopen en de Jongen aan wie de weg hadden gevraagd moest kennelijk de zelfde kant op want toen we voor de zoveelste keer stil stonden, werd Jeroen op zijn schouder getikt en zei hij: ik bel nog wel een keer.

Hij is mee gelopen en zo vonden we de ingang, het pand leek totaal niet op de foto dus het klopt dat we het hotel niet herkenden. Man bij de lobby nam het over maar had geen reservering. Dat is raar want aan de telefoon was onze reservering bevestigd. Maar goed als je probeert in te checken in het Marriott dan is er geen reservering bekend. En dat het het Marriott was , ook dat was niet duidelijk! Die zitten op verdieping 12 en hoger. Ons hotel op 3 t/m 7.

Lift naar de derde verdieping en daar troffen we 2 hele aardige jongens die Engels spraken en zorgde dat we na 1,5 uur in onze mooie kamer konden inchecken.

Terug naar de winkels en op zoek naar een Chinese simkaart. Gelukt. In ieder geval kunnen we betalen, taxi etc.

In het restaurant zouden we de vpn wel aanzetten. Het werd Chinese hotpot. Dit hadden we moeten filmen. We hadden ook aan de ober kunnen vragen, kom er gezellig bijzitten. Alles via de vertaal app. Maar alles is besteld. 

Terug naar hotel was er een winkel die je weer blij maakt of niet… hoeveel katten wil je kopen? Ik werd er blij van.

Wat niet lukte is de VPN. Maar Jeroen zal Jeroen niet zijn. Vannacht is het gelukt. Dus we zijn weer online. Kan mijn verslag tikken maar vooral we kunnen ook zoeken. Hoe apart dat je merkt dat je gewend bent aan internet. Zonder de vpn geen insta, whatsapp en hoe laat je het thuisfront weten dat het goed gaat? Mailen kon wel.

Dus nu zit ik dit verslag te tikken en dan straks na de koffie gaan we richting onze ophaal plek voor de fietstocht door Beijing. 

Groetjes,

Jeroen en Nicole