Dag 16: Hike naar Horton Plains / World’s End

Gisteren zaten Edwin, Ronald, Inge en Laura die we in het vorige hotel hadden ontmoet in het zelfde restaurant. Ze zaten naast ons te eten en ik hoorde Hoofddorp. Daar sloeg ik op aan. Ja, ze kwamen uit Hoofddorp en Amstelveen. Er was ons een biertje beloofd dus schoven we nog gezellig aan. Gezellige avond. Ze zeggen 3 x is scheepsrecht… dus ik zou zeggen tot morgen in Ella. 

Wat later thuis en om 4.30 de wekker, want je hebt vakantie!!! Alvast vooraf het was de moeite waard.

Onze gids reed on in het donker richting Horton Plains NP wat op 2200 meter hoog ligt. De trui en lange broek waren geen overbodige luxe. Volgens hun website is de Horton Plains, ‘s ochtends in mist gehuld en adembenemend wonder, ideaal voor hikes. Met de nadruk op hike.

Vroeg op pad om de Horton Plains bij zonsopgang te aanschouwen. Ongeveer 9 km werd er gezegd. Dat waren er uiteindelijk bijna 13. Ach, paar keer Toolenburgse Plas, moet lukken. De hike is te doen maar goede schoenen is een must daar het oneffen is, had ik gelezen. Maar het omhoog en omlaag, het geklauter hadden ze er niet bij vermeld. Thailand is het land van of Smiles. Sri Lanka hebben wij omgedoopt tot het land van of Stairs. Maar het werd beloont!

Veel vogeltjes, de eekhoorn en wat een mooie natuur. Je loopt over vlaktes die bestaan uit grasland afgewisseld met bergbossen en omvat veel houtachtige planten. Echt mooi. 

Het park staat bekend om Mini en Great World End. Toen bij de eerste aankwamen was het inderdaad mistig. Je loopt zo vroeg op de ochtend door de wolken heen wat een pracht plaatje geeft. Maar toen het zonnetje zich liet zien inderdaad geweldig. Bij Great World End hadden we minder geluk. Meer wolken maar wederom prachtig.

We vervolgde onze weg Baker’s falls. Deze watervallen zijn 20 meter hoog en 25 meter breed. Ze zijn vernoemd naar een Britse ontdekkingsreiziger Sir Samuel Baker die de watervallen in 1845 heeft ontdekt. Wederom een trap van rotsen naar beneden. Vandaag volgen mijn horloge 29 verdiepingen aangetikt. Dus….

Al met al echt een mooie hike van 3,5 uur. Ik was kapot. Lekker ontspannen in de auto via slingerbochten. Heerlijk lekker mee bewegen en net niet slapen. Dit is enigszins positief aan wagenziekte.

We reden naar de oudste en grootste thee fabriek van Sri Lanka. De Tour was beter dan verwacht. Je snapt de thee plantages maar het proces er achter is ons nu duidelijk. Deze fabriek is 7 dagen per week, 24 uur per dag open. 1000 medewerkers waarvan 600 dames dag in dag uit de theebladeren plukken. Vrouwen hebben verfijnde handen. 80%van de oogst gaat naar Colombo voor de veiling en is voor de export. Picknick Wick, Ceylon, Lipton etc … allen kopen hier de thee en voegen daar hun smaken al dan niet aan toe en maken er een merk van.

De witte en gouden thee komt niet van de bladeren maar van de ongeopende blaadjes. Veel intensiever proces en gezonder omdat het wordt gedroogd in de zon. En is ook duurder. De Groene thee wordt stoomd  in een andere fabriek en de zwarte thee gaat in de fabriek door een proces heen.

Interessant toch wel. We hebben alles geproefd en het Theecakeje was echt lekker.

We reden door naar de lunch. Prima maar we konden alleen maar denken: effe slapen. Ondertussen waren we 9 uur op pad en onze benen lieten dat merken.

We namen afscheid en effe relaxen. Noem het dagje ouder, maakt niet uit maar rust is af en toe belangrijk. De trein was geboekt om 15.00. Maar hier in Nuwara Eliya is weinig te doen dus hebben we voor morgen een taxi naar Ella waar we het relaxen voort gaan zetten.

Na een heerlijke douche, tuktuk naar Themparadu waar we nu wederom heelijk zitten eten.

Groetjes,

Jeroen en Nicole