Dag 18: Talot Noi, Shoppen n laatste keer met de bende in tuk tuk!

Gisteren weer een latertje dus deze ochtend het  verslag op mijn gemak getikt vanaf de 21ste verdieping. We hoeven pas 12 uur uit te checken. Maar eerst gisteren:

Het was de laatste dag voor Remy en Ramona dus besloten we ieder zijn eigen weg en dan zien we wel.

Wij gingen eerst naar Talot Noi, de historische wijk van Bangkok. Zonder er naar te hoeven zoeken liepen langs de dames van de pasteitjes. Hier worden ze gemaakt in bulk voor de restaurantjes. Los zijn ze te koop voor 11 bath (kwartje). En lekker dat ze weer waren.

We liepen ook tegen een reclame bord aan van een van de restaurantjes die we graag wilde bezoeken. Mooi, dan daar lunch. Maandags gesloten. En dan zoeken we restaurant 2 op de lijst. Idem maandag gesloten. Zo blijft er altijd wel,iets op het lijst staan voor als we in Bangkok zijn.

Beetje door de oude wijk geslenterd en toen een tuktuk naar Central World. De tuktuk stopte voor de Apple Store. En dit keer was niet Jeroen de gelukkige. Nee, ook ik heb nu een Apple Watch. Moest er een keer van komen…

De andere 2 liepen ook hier dus samen geluncht bij een Japans restaurantje. Heerlijke truffel rijst. Hierna weer ieder zijn eigen weg. Zij richting hard rock. Wij nog even op zoek naar wat winkels. Niets gevonden dus naar hotel. Even relax.

Jeroen ging op zoek naar een kapper. Die zat op 800 meter. Zijn baard is weer getrimd.toen hij terug was, opfrissen en de tuk tuk in naar Rambuttri waar we Remy en Ramona’s troffen bij Madam Mansur. 

Wat drinken en de Thaise worst en Laab Tod (gade gehaktballetjes van kip met Laab smaak). Ondertussen Anthika geappt. De buurvrouw van Jeroen zijn moeder en de bestelling van Sai Au worst en de makreel doorgegeven. Haha. zo hebben we straks de smaak van hier ook thuis.

We verplaatsten naar de tonnen en Jeroen en Ramona gingen even op zoek naar iets wat Jeroen van de week zag maar niet meteen heeft gekocht. Wat? Wellicht komen we het nog tegen en als ik het vertel en niet vind is de lol er van af voor een niet nader te  noemen collega.

Remy en ik gingen zitten en meteen realiseerde we dat de portemonnees niet bij ons waren. Gelukkig klein geld bij me dus we konden al wat drinken bestellen.

De Pad Thai moest wachten tot Jeroen en Ramona terug kwamen. Die hadden ook nog buikspek meegenomen. Bananen  pannenkoek maakte de avond compleet. Natuurlijk hadden ze geen zin maar toch met zijn 4 de tuk tuk in richting hotel. Ramona was die DJ maar de chauffeur kon onze zangkunsten niet waarderen. Geweldig om zo in een tuk tuk te zitten. Totaal niet comfortabel maar wel geweldig!!!

Ons bedje in en de wekker gezet om 7 uur. Waarom? Dat leg ik morgen uit.

Groetjes,

Jeroen en Nicole