Dag 4: Klong Toei, grootste sloppenwijk van Bangkok.

Vandaag een Grab gepakt richting Klong Toei. We gaan een ander Bangkok ontdekken. De wijk is ontstaan in de jaren 50 als goedkope huisvesting voor havenarbeiders en migranten. Het is de grootste en oudste sloppenwijk van de stad. Nu het havengebied is verplaats hebben velen geen of ander baan en is de welvaart gedaald. 

Alles in hun eenvoud al dan niet goed. Goed, ze leven er gelukkig. Niet goed, lonen liggen laag en school en zorg zijn te duur.

De wandeling begon bij het hoofdkantoor van de stichting die deze wijk voorziet van allerlei voorzieningen. Voor zowel ouderen als jongeren . Zo hebben ze een school voor iedereen opgezet: gratis. Zijn er op bepaalde dagen ontmoetingsplekken waar gratis doktersadvies kan worden ingewonnen.

Een dame heet ons welkom en toen ze erachter kwam dat wij voor de Tour kwamen was er even paniek. Noi spreekt geen engels maar de Engelse sprekende guide Boro kwam er ook al aangelopen. 

We liepen eerst naar het huis van Noi. Waar we nog 2 vrijwilligers ontmoeten waar ik de naam van ben vergeten. Van de eerste kregen we presentatie over Klong Toei, de andere vrouw ging met ons door de wijk en Noi stelt haar huis beschikbaar voor het ontvangst en de lunch. De gids vertaalde alles.  

Tijdens  de presentatie kregen we een Kanom(snack) van rijst en kokos en een soort Japanse limonade van chrysant.

We liepen langs en door de steegjes. Een doolhof. Overal kan je naar binnen kijken en telkens ben je verbaasd. Als iemand ziek is dan staat er een ziekenhuisbed in de kamer en is de deur open. Sociale controle. De was stal je gewoon uit op de tafel. Als ze de vuilnisbakken juist gebruiken is het er ook al anders. Maar men weet niet beter. De tv staat aan terwijl men op de grond slaapt.

Chai Roep dai mai (fonetisch voor: Mag ik een foto nemen? Deed het goed. Men gaat graag op de foto. Mijn Thaise zin: Koen chie arai (wat is jouw naam?) daarentegen werd niet meteen begrepen door de jongen bij de school. Maar een foto nemen met de polaroid snapte hij wel en liep met een lach richting zijn de leraar om de foto te laten zien.

We zaten in Noi haar huiskamer, annex waskamer, annex keuken. En van alle gemakken voorzien. Hier werd ook de lunch geserveerd. Pad Krapow. Zowel varken als kip en soep. Veel te veel maar ook veel te lekker.

Daarna hebben we een jasmijnslinger gemaakt. Dat was nog niet zo gemakkelijk. Oudere mensen verdienen met het maken van deze slingers een extraatje. Ze maken er ongeveer 200 per dag en doen dat ong 8 dagen per maand (als het een feestdag is etc) en krijgen 1 bath per slinger. 200 bath, euro 5,60! De gene die ze doorverkoopt bij tempels, markt of bij de stoplichten vraagt 20 bath. Het is ons goed gelukt maar effe 200 stuks, nee dat gaat hem niet worden.

Her en der onze Thaise woordenschat te voorschijn gehaald en dat werd gewaardeerd.

Mooi om het lokale leven te zien. Verbaasd over de leefomstandigheden maar toch, men probeert er alles uit te halen. En ja veel foto’s van katten!!! Ook zij leven gezellig tussen de mensen.

Grab terug naar hotel en naar het zwembad. Heerlijk!!! Besloten om bij een kraampje aan de overkant op een krukje lekker te gaan eten. Nu bakkie en lekker relaxen. Race van Jutta Leerdam terug kijken en morgen, dat zien we morgen.

Groetjes,

Jeroen en Nicole